Blue Flower

ΚΥΡΙΑΚΗ 09-10-2016

Γ΄ ΛΟΥΚΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

(Β´ Κορ. στ´ 1-10)

Αδελφοί,συνεργοντες παρακαλομεν μ ες κενν τν χάριν το Θεο δέξασθαι μς  λέγει γάρ· «Καιρ δεκτ πήκουσά σου κα ν μέρ σωτηρίας βοήθησά σοι»· δο νν «καιρς επρόσδεκτος»δο νν «μέρα σωτηρίας»  μηδεμίαν ν μηδεν διδόντες προσκοπήννα μ μωμηθ  διακονίαλλ᾿ ν παντ συνιστντες αυτος ς Θεο διάκονοιν πομον πολλν θλίψεσινν νάγκαιςν στενοχωρίαιςν πληγαςν φυλακαςν καταστασίαιςν κόποιςν γρυπνίαιςν νηστείαιςν γνότητιν γνώσειν μακροθυμίν χρηστότητιν Πνεύματι Αγίν γάπ νυποκρίτͺῳν λόγ ληθείαςν δυνάμει Θεοδι τν πλων τς δικαιοσύνης τν δεξιν κα ριστερνδι δόξης κα τιμίαςδι δυσφημίας κα εφημίαςς πλάνοι κα ληθεςς γνοούμενοι κα πιγινωσκόμενοις ποθνήσκοντες κα δο ζμενς παιδευόμενοι κα μ θανατούμενοι, ς λυπούμενοι ε δ χαίροντεςς πτωχο πολλος δ πλουτίζοντεςς μηδν χοντες κα πάντα κατέχοντες.

Απόδοση σε απλή γλώσσα

 

Αδελφοί, συνεργάτες το Θεο καθς εμαστε, σς παρακαλομε ν μν φήσετε ν πάει χαμένη χάρη το Θεο πο δεχτήκατε, γιατ Γραφ λέει· Στν καιρ τς χάρης σ κουσα, κα τν μέρα τς σωτηρίας σ βοήθησα. Νά, τώρα εναι καιρς τς χάρης, τώρα εναι μέρα τς σωτηρίας. Κανένα πρόσκομμα δν φέρνουμε σ κανένα, γι ν μ δυσφημηθε τ ργο μας. ᾿Αντίθετα, μ κάθε τρόπο συσταίνουμε τν αυτό μας ς πηρέτες το Θεο· μ τ μεγάλη πομονή μας, μ τς θλίψεις, μ τς δυσχέρειες, τς στενοχώριες, τς κακοποιήσεις, τς φυλακίσεις, τς ναντίον μας ξεγέρσεις, τς ταλαιπωρίες, τς γρύπνιες, τν πείνα. Συσταίνουμε τν αυτό μας μ τν ντιμότητα, τ γνώση τς λήθειας, τν νεκτικότητα, τν καλοσύνη, τ φώτιση το Αγίου Πνεύματος, τν νυπόκριτη γάπη, μ τ κήρυγμα γι τν λήθεια, μ τ δύναμη το Θεο, μ τ πλα τς σωτηρίας τ πιθετικ κα τ μυντικά. Δοκιμάζουμε δόξα κα τίμωση, δυσφήμηση κα παινο. Μς θεωρον λαοπλάνους, κα μως λέμε τν λήθεια· μς γνοον κα μως γινόμαστε γνωστοί· φτάνουμε στν θάνατο, κα νά πο ζομε· μς βασανίζουν, λλ δν πεθαίνουμε· 10 μς προξενον στενοχώριες κι μως πάντοτε χαιρόμαστε· εμαστε φτωχοί, κάνουμε μως πολλος ν πλουτίσουν· τίποτα δν χουμε κα τ πάντα κατέχουμε.

ΚΥΡΙΑΚΗ 09-10-2016

Γ΄ ΛΟΥΚΑ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Κατά Λουκάν (ζ΄ 11-16)

Κα γνετο ν τ ξς πορεετο ες πλιν καλουμνην Ναν· κα συνεπορεοντο ατ ο μαθητα ατο κανο κα χλος πολς. Ως δ γγισε τ πλ τς πλεως, κα δο ξεκομζετο τεθνηκς υἱὸς μονογενς τ μητρ ατο, κα ατη ν χρα, κα χλος τς πλεως κανς ν σν ατ. Κα δν ατν Κριος σπλαγχνσθη π’ ατ κα επεν ατ· Μ κλαε· Κα προσελθν ψατο τς σορο, ο δ βαστζοντες στησαν, κα επε· Νεανσκε, σο λγω, γρθητι. Κα νεκθισεν νεκρς κα ρξατο λαλεν, κα δωκεν ατν τ μητρ ατο. Έλαβε δ φβος πντας, κα δξαζον τν Θεν, λγοντες τι Προφτης μγας γγερται ν μν, κα τι πεσκψατο Θες τν λαν ατο.

Απόδοση σε απλή γλώσσα

 

Εκενο τν καιρό, πγε ᾿Ιησος σ μι πόλη πο λεγόταν Ναΐν. Μαζί του ταν ρκετο μαθητές του κα πολ πλθος. Τν ρα πο πλησίαζαν στν πύλη τς πόλης, βγαζαν ναν νεκρό, τν μονάκριβο γι μις μάνας, πο μάλιστα ταν χήρα. Κόσμος πολς π τν πόλη τ συνόδευε. Οταν εδε τ χήρα Κύριος, τ σπλαχνίστηκε κα τς επε· «Μν κλας». Επειτα προχώρησε, κούμπησε τ σορό, κα φο στ μεταξ ατο πο βαστοσαν τ φέρετρο σταμάτησαν, επε· «Νεαρέ, σ διατάζω ν σηκω-θες». Ο νεκρς νακάθισε κι ρχισε ν μιλάει. Ο ᾿Ιησος τότε τν παρέδωσε στ μητέρα του. Ολους τος κυρίεψε δέος κα δόξαζαν τν Θεό· «Μεγάλος προφήτης», λεγαν, «μφανίστηκε νάμεσά μας!» καί· «Ο Θες ρθε ν σώσει τν λαό του